Rigardus Rijnhout: “De Reus van Rotterdam”

Rigardus Rijnhout, “De Reus van Rotterdam”, wordt geboren op 21 april 1922 in Rotterdam. Deze vriendelijke Rotterdammer zal uitgroeien tot een reus van 2 meter en 38 centimeter. Hij is daarmee de op één na langste man aller tijden in Nederland.* Rigardus woog toentertijd ruim 230 kilo. Onze reus was in ’t bezit van schoenmaat 62 en dat betekent twee stappers van ruim 40 centimeter (maatje 38 is is iets meer dan 24 centimeter).

Rigardus Rijnhout: De Reus van Rotterdam

Van de website van de StichtingDe Reus van Rotterdam
“Voor en na zijn dood deden de wildste geruchten over De Reus de ronde. Overdrijven of zelfs complete duimzuigerij, was de mensen ook toen niet vreemd. Zo zou Rijn als 14-jarige jongen al dagelijks 25 boterhammen, 4 biefstukken en 20 glazen vruchtensap hebben genuttigd. Lariekoek; Rijn at een stevige prak, maar hield altijd maat.”

De vriendelijke reus werd in de Maasstad gezien als een fenomeen, maar hij had daarvoor wel het nodige te verduren. Rustig over straat lopen was er meestal niet bij, en regelmatig werd hem gevraagd of ‘het daarboven koud was’. Hij verdiende geld onder andere door zichzelf als wandelend reclamebord te verhuren.

Rigardus Rijnhout: De Reus van Rotterdam als reclameobject

De Reus van Rotterdam als reclameobject

Deze buitengewone lengtes worden altijd veroorzaakt door een groeistoornis veroorzaakt door de afgifte van te veel groeihormonen door de hypofyse. Ricardus overlijd dan ook op 36-jarige leeftijd aan een hypofysetumor. Vier jaar daarvoor was hij door een ongeluk met zijn enorme bakkersfiets invalide geraakt. Na dit ongeluk heeft hij nog een paar jaar bij de vertreksteiger van de Spido ansichtkaarten met een foto van zichzelf aan de man gebracht.

Toen zijn gezondheid achteruit ging moest hij worden opgenomen in het Academisch Ziekenhuis Leiden. Er werd een hijskraan ingezet om hem vanaf de tweede etage naar beneden te takelen. Zijn vader sprak bij het graf van zijn zoon de volgende woorden: “Spot en hoon waren vaak je deel, maar je haatte de mensen daarom niet, want je had een hart van goud.”

Rigardus Rijnhout: “De Reus van Rotterdam” op 15 jarige leeftijd

(1937) Nederlands Instituut voor Beeld en Geluid

In zijn geboortewijk het Oude Westen is het R. Rijnhoutplein naar de langste Rotterdammer ooit vernoemd. De stichting ‘De Reus van Rotterdam’ heeft er voor gezorgd dat er in 2011 door Herman Lamers een standbeeld op ware grootte van hem werd gemaakt. Het beeld van Rijnhout is geplaatst in het wijkpark van het Oude Westen. De reus staat in een levensecht afgebeelde voor hem karakteristieke houding vlak bij het huis in de Gouvernestraat waar hij opgroeide en zijn leven lang woonde.

Wanneer ben je nou groot of klein, een dwerg of reus?

Dat Rijnhout groot was staat wel vast, en ongeveer drie procent van de bevolking bestaat uit de ‘kleine mensen’ en ongeveer drie procent uit grote mensen. Bij dwerggroei of reuzengroei wordt er een verschil in geslacht gemaakt. Zo spreekt je bij vrouwen van dwerggroei als ze niet langer dan 1,55 mr. worden en bij mannen 1,68 mr. Bij de grote mensen ligt de grens voor vrouwen bij 1,83 mr. en bij mannen op 1,95 mr. We spreken over dwerggroei wanneer 1,50 mr. niet wordt gehaald en van reuzengroei bij twee meter of meer.

Short people, Randy Newman

* Alleen Albert Johan Kramer, een Amsterdammer geboren in 1897, is met 2,42 mr. langer. De Amerikaan Robert Wadlow (Alton, 22 februari 1918 – Manistee, 15 juli 1940) was met 2,72 mr. de langste gemeten mens ooit.

Dora Dolz, de Chaise Longue, stoelen als kunstwerken

Stoelen als kunstwerken in Rotterdam

Wie kent ze niet de Stoelen als kunstwerk in Rotterdam. Deze kleurrijke bijzondere objecten, waarvan je spontaan een goed humeur krijgt. En, oh ja waar staan ze ook al weer? De zogenaamde Fauteuili staat in de Hildegardisstraat, de Fauteuil (2x) aan de Rochussenstraat / hoek ‘s-Gravendijkwal, een Chaise Longue in het Park bij de Euromast. En wie weet nog wie de maakster van al dit moois en fraais is? Mevrouw Dora Dolz die aan iedereen vertelde: “Je moet die frisse kleuren hebben, anders verdwijnt alles in die erwtensoep”.Dora Dolz, de Chaise Longue, stoelen als kunstwerken in Rotterdam Lees meer

Bep van Klaveren, Nieuwblad van het Noorden, 12 februari 2004

Bep van Klaveren, Nederlands beste bokser ooit

Bep van Klaveren is zonder twijfel Nederlands beste bokser aller tijden. Lambertus van Klaveren werd geboren in het straatarme Crooswijk in Rotterdam op 26 september 1907. Bep’s bijnaam was The Dutch Windmill: de Hollandse Windmolen. Van Klaveren werd tijdens de Olympische Spelen in Amsterdam in 1928 kampioen in de klasse vedergewicht. Verdergewicht is de klasse tot en met 57 kilo. In 1931 werd hij ook Europees kampioen lichtgewicht (tot en met 60 kilo).

Bep van Klaveren

Bep van Klaveren

In 1938 werd Van Klaveren Europees kampioen in het middengewicht tot en met 75 kilogram. Op zich is dit al heel bijzonder om vanuit het vedergewicht een titel halen tegen mannen die zo’n 15 kilo zwaarder zijn. Hij woonde en bokste een tijd lang in de Verenigde Staten, maar hij bokste helaas nooit om de wereldtitel. Bep van Klaveren zei altijd dat hij dit niet mocht van de Mafia die alle wedstrijden controleerden. Zij wilden zelf deze lucratieve wereldtitel in handen houden. De belangrijkste reden was dat er met Bep kon ‘niets’ was af te spreken over winnen en verliezen van bokspartijen. Hij wilde gewoon altijd winnen en de Mafia had er een handje van om partijen ‘te verkopen’.

Bep van Klaveren wint goud op de Olympische Spelen in 1928

Bep van Klaveren, een rijk man?
Van Klaveren verdiende een goede boterham aan zijn bokspartijen: soms zo’n 20 tot 30.000 dollar per partij. Dat zou nu ongeveer een 100.000 euro zijn. Maar Bep koos altijd de “goede vrouwen” uit en zij joegen er in no-time zijn geld doorheen. In totaal bokste Van Klaveren 102 wedstrijden: hij won er 77 (die sloeg hij “te pleuris“), verloor 18 keer en 7 partijen eindigden onbeslist. Hij bokste op 19 maart 1956 zijn afscheidswedstrijd, tegen de Duitser Werner Handtke.

Van Klaveren was zeer beroemd en berucht om zijn taalgebruik. Een paar voorbeelden:

– “Ik gaf hem een klap, hij hep nooit meer gebokst.”

– “Ik moes bij Al Capone komme. Ik moes toen een wedstrijd bokse in Chicago. Hij zeg: Denk erom dat je een duik neemt. Ik zeg: Ik neem voor niemand een duik. Voor geen mens. Hij zeg: Weet je wel tegen wie je’ut heb? Ik zeg: Kan me niet schele. Ik zeg: Wie ben je dan? Hij zeg: Ik ben Al Capone. Ik zeg: Nou blij toe, maar ik neem geen duik. Nie voor jou en voor niemand andurs. Voor geen mens. Ik boks om te winne. En ik won ook op punte, maar ze hebben me niks gedaan. Ik heb wellus meegemaakt dat ik de auto open dee en de hele boel de lucht in vloog.”

Standbeeld Bep van Klaveren aan de Boezembocht in Crooswijk

Standbeeld Bep van Klaveren aan de Boezembocht in Crooswijk

– “Een standbeeld voor mij? Krijg de pleuris met je standbeeld. Je denk toch nie dat ik Piet Hein ben. Of Jan van Schaffelaar? Die van de toren is afgespronge, die kloteklapper. Wat een zakkenwasser he. We zulle wel zien as ‘ut zo ver is. Ik heb voorlopig nog geen zin om dood te gaan. Maar geen standbeeld hoor. D’r zijn mensen die hebbe meer gedaan as ik. Maar as ze zonodig een standbeeld wille, dan maar een standbeeld. Maar wat zit je nou te ouwehoere met je standbeeld? Krijg de hondeziekte, ik wil helemaal nog niet dood.”

– “Die gaste vandaag de dag die kenne niks. As ze een scheurtje in d’r kop hebbe, komt de dokter en dan is ‘ut afgelope. Afgelope. Ik heb gebokst, ik had twee scheure in me oog en ik had 32 hechtinge toen ‘ut afgelope was. Ik bokste toen tegen Christoffer Reeves. Toen kwam ik terug in de zevende ronde, zeg Theo Huizenaar tege me dat hij de handoek moes gooie. Ik zeg: Waarom? Toen zeg’ie: Je heb zo’n paar scheure in je hoofd. Ongeloofeluk. Ik kan me vinger d’r zo inlegge. Ik zeg: Niks d’ervan. Ik boks tot ik dood ga. Nou en ik won nog op punte ook. 15 rondus. Puh, kampioenschap van Europa. Maar ik had een paar scheure in mijn kop. Nou.”

Wetenswaardigheden over Bep van Klaveren

  • Het boek “The Dutch Windmill” van Jules Deelder uit 1980 gaat over van Klaveren en is moeite van het leven meer dan waard.
  • In 2007 werd hij verkozen tot Grootste Rotterdammer voor Pim Fortuyn. Dit kwam door een strakke actie van de website Geen Stijl die iedereen aanmoedigde op Bep te stemmen.
  • Tot kort voor zijn dood op 84-jarige leeftijd trainde hij nog elke dag. Bep van Klaveren overlijd op 12 februari 1992 in Rotterdam.
  • Jaarlijks is er het Bep van Klaveren Memorial in het Topsport Centrum in Rotterdam.