Feyenoord Estudiantes ticket

Feyenoord, de wereldbeker en ‘Het brilletje van Van Daele’

Joop van Daele met de Cup en een andere bril...

Joop van Daele met de Cup en een andere bril…

Het was in het jaar des Heeren 1970. En het was niet zomaar een dag, nee, we hebben het hier over 9 september 1970. De dag dat Feyenoord als eerste Nederlandse club de Wereldbeker weet te winnen nadat het eerder als eerste de Europa Cup 1 had gewonnen.

Uit en thuis tegen de Boeven van de Pampa van Estudiantes

Nadat de Feyenoorders in Milaan een paar maanden eerder de Europa Cup I (de huidig Champions League) wonnen van het Schotse Celtic reizen ze op 26 augustus af naar Buenos Aires in Argentinië om voor de Wereldbeker te spelen tegen Estudiantes de La Plata. Nieuw in deze editie van de Wereldbeker is het spelen van niet één, maar twee wedstrijden om uit te maken wie zich de beste van de wereld mag noemen. Feyenoord-manager Guus Brox was bevreesd voor deze tegenstander omdat de Argentijnen kei- en keihard voetbalden, dat kon Feyenoord wel eens heel veel onnodige blessures opleveren.

Feyenoord-Estudiantes, origineel ticket

Feyenoord-Estudiantes, origineel ticket

Zelfs het duo Israël/Laseroms, IJzeren Rinus en Theo de Tank, verbleekte bij de Argentijnen terwijl zij toch de twee hardste verdedigers waren die er op de Nederlandse velden rondliepen. De Argentijnen zouden zelfs scherpe voorwerpen in hun broekzak hebben om tegenstanders mee te verwonden. Daarnaast hadden de zogenaamde ‘Boeven van de Pampa’ het altijd druk met spugen, trekken, duwen en schoppen. Nog geen jaar eerder eindigde de wedstrijd tussen AC Milan en Estudiantes om de Wereldbeker in een ware veldslag. De tot Fransman genaturaliseerde Argentijnse spits Nestor Combin werd keurig afgewerkt door de veldspelers van Estudiantes en moest het veld voortijdig verlaten met een blauw oog en een gebroken neus.

Uit in Buenos Aires

Na een lange reis van ruim achtentwintig uur komen de Rotterdammers aan in Argentinië. Erg luxe is het allemaal niet. Mister Feyenoord Coen Moulijn over de armzalige accommodatie:

“We zaten twaalf kilometer buiten Buenos Aires in een soort van gevangenenkamp.”

Voorafgaand aan de wedstrijd bij de inspectie van het veld begint het al lekker. Johan Boskamp krijgt een munt tegen zijn hoofd gegooid en moet zich laten helpen door de medische staf. Feyenoord-voorzitter Guus Gouwenberg gaat over de rooie en wil direct naar huis. Trainer Ernst Happel bekijkt de zaak net even anders:

“Zo’n grote kop als die van Jan is moeilijk te missen.”

Maar goed, dan begint de wedstrijd echt en de kaasmeisjes zijn nog niet van het veld (stukje Holland-promotie) of de Rotterdammers kijken al tegen een 2-0 achterstand aan. Na een keiharde en onnodige charge van Rinus Israël even buiten het strafschopgebied krijgen de Argentijnen in de zesde minuut een zeer verdiende vrije trap. Keeper Eddy Treytel schat de bal totaal verkeerd in en springt op een wel heel vreemde manier onder de bal door. Juan Miguel Echecopar, wat een mooie naam overigens, kan vrij inkoppen en Estudiantes staat met 1-0 voor.

De ellende is nog niet voorbij, want vier minuten later krijgen de Argentijnen een corner. Weer tast Treytel in het duister en de bal vliegt er met een lullig krulletje bij de eerste paal in. De doelpuntenmaker heeft ook weer zo’n wonderschone naam: Juan Ramón Verón, vader van latere ster Juan Sebastián Verón die onder andere speelde voor Estudiantes, Boca Juniors, Sampdoria, Parma, Lazio Roma, Manchester United, Chelsea en Internazionale Milan.

Voor het vervolg van het verhaal en meer leuke andere verhalen, bijnamerietjes en andere vermaklijkheden koopt het boek “Rotterdam op de Kaart’, #17.

Koopt Rotterdam op de Kaart, deel 17

Bep van Klaveren, standbeeld in Crooswijk

Standbeelden van sporters in Rotterdam

Standbeelden van sporters in Rotterdam, wie kent ze niet? Vooralsnog hebben we er vier kunnen vinden, waarvan er één niet echt meetelt. Het gaat over de Fanny in Blijdorp, Bep in Crooswijk en Coen voor De Kuip. Maar we beginnen met degene die eigenlijk niet helemaal meetelt: De Voetballer in de hal van de Kuip.

Standbeelden van sporters in Rotterdam I: De Voetballer in de hal het Feyenoordstadion door Henk Chabot

Standbeelden van sporters in Rotterdam I: De Voetballer in de hal het Feyenoordstadion door Henk Chabot

“De Voetballer” door Henk Chabot. 1937

Veel informatie over dit bewuste standbeeld hebben we niet. Het is waarschijnlijk onthuld gelijktijdig met de opening van het Feyenoordstadion in 1937. En zoals te lezen valt op het standbeeld zelf is het geschonken de door de “leden”.

Henk Chabot

De brand van Rotterdam door Henk Chabot, 1940

De brand van Rotterdam door Henk Chabot, 1940

Henk Chabot, doopnaam Hendrikus, en ook wel Hendrik genoemd, (Sprang-Capelle, 2 augustus 1894 – Rotterdam, 2 mei 1949) was een Nederlandse kunstschilder en beeldhouwer. In zijn tijd was hij één van de belangrijkste schilders van Nederland.

Zijn bekendste werk is waarschijnlijk “De brand van Rotterdam” en hij heeft dit geschilderd tijdens de 2e Wereldoorlog, zoals meerdere van zijn zgn. “Oorlogswerken”. HIER>>> vindt u meer informatie over Henk Chabot.

Standbeelden van sporters in Rotterdam II: Fanny Blankers-Koen voor de deur van van de oude ingang van Diergaarde Blijdorp door Han Rehm

Fanny Blankers-Koen door Han Rehm, 1956

Fanny Blankers-Koen door Han Rehm, 1956

Francina Elsje (Fanny) Blankers-Koen (Lage Vuursche, 26 april 1918 – Hoofddorp, 25 januari 2004) was een Nederlandse atlete van een uitzonderlijke klasse. In 1948 won ze tijdens de Olympische Spelen in Londen maar liefst vier gouden medailles. De atlete had toen al twee kinderen en kreeg daarom de bijnamen ‘de vliegende huisvrouw’ en de ‘Flying Dutchmam’. Met haar zeges vlak na de oorlog werd Fanny Blankers Koen een symbool voor de wederopbouw. Het beeld is gemaakt door Han Rehm in 1956. Het beeld is onthuld op 30 juni 1956. De hardloopster is vereeuwigd op het moment dat ze de finish passeert, het lichaam naar voren geworpen. Het beeld werd in 1954 geschonken aan Rotterdam door enkele rijke Rotterdammers. Fanny is vijfentachtig jaar geworden.
Fanny Blanker-Koen in actie tijdens de Olympische Spelen in Londen in 1948
http://youtu.be/Si2-yW4CNqk

Han Rehm

Henri (Han) Rehm (Rotterdam, 24 april 1908 – aldaar, 7 juli 1970) was een Nederlandse beeldhouwer en tekenaar. Rehm studeerde achtereenvolgens aan de Academie van Beeldende Kunst in Rotterdam, de universiteit in Reading en de Academie in Antwerpen. Naast beeldhouwer was Rehm actief als medailleur; hij maakte onder meer een penning voor de Universiteit Leiden (1958), bestemd voor personen die zich voor de universiteit bijzonder verdienstelijk hebben gemaakt.

Standbeelden van sporters in Rotterdam III: Bep van Klaveren voor de deur van verzorgingstehuis Hoppesteyn in Crooswijk door Willem Verbon

Bep van Klaveren door Ben Verbon, 1992

Bep van Klaveren door Ben Verbon, 1992

Lambertus (Bep) van Klaveren (tot 1916 Lambertus Steenhorst (Crooswijk, Rotterdam, 26 september 1907 – Rotterdam, 12 februari 1992) was een Nederlands bokser, die gedurende zijn carrière de bijnaam The Dutch Windmill verwierf. Van Klaveren werd tijdens de Olympische Spelen in Amsterdam in 1928 kampioen in de klasse vedergewicht. In 1931 werd hij Europees kampioen lichtgewicht en in 1938 Europees kampioen middengewicht.

Hij woonde een tijd lang in de Verenigde Staten, waar hij ondanks aankondigingen nooit om de wereldtitel bokste. Waarschijnlijk wilden de organisatoren niet het risico nemen dat de ook voor hen lucratieve wereldtitel in handen van een buitenlander kwam. In totaal bokste Van Klaveren 102 wedstrijden; hij won er 77, verloor 18 keer en 7 partijen eindigden onbeslist. Hij bokste op 19 maart 1956 zijn afscheidswedstrijd, tegen de Duitser Werner Handtke.

Van Klaveren was niet alleen bekend vanwege zijn vechtlust (die hem in de gevangenis deed belanden, hij kreeg een jaar voor het buiten westen slaan van zijn vrouw, maar zat maar drie maanden uit), maar ook om zijn onverbloemd taalgebruik. Een bekend citaat van hem, over verslagen tegenstanders, was “Ik gaf hem een klap, hij hep nooit meer gebokst.” Tot kort voor zijn dood op 84-jarige leeftijd trainde hij nog elke dag.

Willem Verbon

Willem Adolf Verbon (Rotterdam, 28 oktober 1921 – aldaar, 9 november 2003) was een Nederlands beeldhouwer. Verbon maakte veel bronzen beelden voor de openbare ruimte, vooral in zijn woonplaats Rotterdam en omgeving. Zijn werk bestaat vooral uit figuratieve sculpturen, meestal historische figuren voorstellend. Het meeste werk kwam tot stand in samenwerking met Verbons levensgezel en assistent Kees van der Sluis.

Tot de bekendse Rotterdamse werken horen het borstbeeld van Karel Doorman uit 1959 in de Karel Doormanstraat, het beeld Bep van Klaveren uit 1992 dat aan de Boezemsingel staat en de sculptuur van koningin Wilhelmina uit 1998 op de Kop van Zuid. Daar staat ook zijn beeld van Desiderius Erasmus (2001).

In 1997 onthulde president Bill Clinton tijdens zijn bezoek aan Rotterdam een door Willem Verbon gemaakt reliëf ter nagedachtenis aan generaal Marshall. De kunstenaar ontwierp ook een beeldentuin met bronzen beelden van figuren uit de Griekse mythologie voor Humanitas in Hillegersberg.

Bep van Klaver in actie tijdens de Olympische Spelen in Amsterdam in 1928

Standbeelden van sporters in Rotterdam IV: Coen Moulijn voor het Feyenoordstadion door Tom Waakop Rijers

Coen Moulijn door Tom Waakop Reijers, 2009

Coen Moulijn door Tom Waakop Reijers, 2009

Coenraadt (Coen) Moulijn (Rotterdam, 15 februari 1937 – aldaar, 4 januari 2011) was één van de beste voetballers die Rotterdam ooit heeft voortgebracht. Hij speelde vanaf midden jaren vijftig tot begin jaren zeventig als linksbuiten bij Feyenoord en het Nederlands elftal.

Moulijn debuteerde op zijn zeventiende voor de Rotterdamse club Xerxes, waar hij in zijn jeugd Faas Wilkes zag voetballen. Hij was 1 meter 72 lang en woog 62 kilo. De toenmalige linksbinnen toonde aan over talent te beschikken. In de zomer van 1955 kocht stadgenoot Feyenoord de dribbelaar voor 28.000 gulden, destijds een groot bedrag. Met dit bedrag kaapte de stadionclub de speler weg voor de neus van rivaal en stadgenoot Sparta.

De thuiswedstrijd tegen MVV op 18 september 1955 was zijn eerste wedstrijd in het rood-witte tenue. Hij stond bekend om zijn spectaculaire en vaak onnavolgbare acties op de flanken, maar liet het verdedigen over aan zijn vriend Cor Veldhoen. De publiekslieveling trok tienduizenden mensen naar De Kuip. In zijn beginjaren kon Moulijn haast een wedstrijd in zijn eentje beslissen. Begin jaren zestig informeerde FC Barcelona of Moulijn te koop was, hij ging er niet op in en bleef in Rotterdam. Later liet hij weten dat hij daar spijt van had, als hij toen naar Barça was gegaan zou hij een stuk beroemder zijn geworden was zijn overtuiging.

Tom Waakop Reijers

A.Th.L. (Tom) Waakop Reijers (Rotterdam, 25 maart 1948) is een Nederlandse beeldhouwer. Waakop Reijers is een figuratieve beeldhouwer van mens- en dierfiguren. De door hem gebruikte materialen zijn hout, brons, messing en cortenstaal. Hij is de ontwerper van de Rotterdamse Bokelpenning, een sinds 1994 in de Deelgemeente Noord jaarlijks uit te reiken penning voor personen die zich bijzonder verdienstelijk hebben gemaakt voor de deelgemeente. De kunstenaar woont en werkt in Rotterdam. Hij is vooral bekend geworden door zijn standbeelden van Joop Zoetemelk (1986) en Coen Moulijn (2009).

Coen Moulijn in actie